Op paasmaandag was er een gigantisch podium neergezet op het onafhankelijkheidsplein en er kwam een enorme massa op af (Werchter allures, zo’n goeie zestigduizend man). Brian B was de publiekstrekker van dienst, een dikke zanger die blijkbaar in Nederland een televisieshow heeft gewonnen. Hier in Suriname is die kerel razend populair. Bouterse ( president), man van het volk, rook zijn kans en deed een duet met Brian B. Het publiek werd gek toen ze hun president hoorden zingen (eerlijkheidshalve dien ik wel te zeggen dat die man echt kon zingen ). Het feest duurde ook tot half twee,  wat veel later is dan het gebruikelijke elf uur.  Misschien had dat wat te maken met de protestmars tegen de amnestiewet van Bouterse die de volgende dag gepland was.

Misschien in Europa niet veel tumult rond geweest, maar hier is/was het groots nieuws. De president die zichzelf onschendbaar maakt. Hoe kan dit ? Die man is een moordenaar. Er zijn mensen die tegen hem getuigden,…  Niet te begrijpen. Veel Surinamers delen deze mening en gingen daarom de straat op tijdens de protestmars. Het laffe van Bouterse was ook dat hij die wet niet zelf ondertekende, hij was toevallig op doorreis naar Frans – Guyana.

Ik vertelde in vorige blog dat ik Suriname op een leuke manier zou ontdekken en dat was ook zo. We hebben op eigen houtje een doorreis van vier dagen gedaan richting het binnenland. De gidsen en touroperators van hier zijn echte geldwolven en wij hebben hetzelfde kunnen doen aan de helft van de prijs, gewoon door alles zelf te regelen. Ik laat de foto’s voor zich spreken….

“no span”

Ik vertelde al eerder dat bepaalde Surinamers in het verkeer niet thuishoren… Wel dit is nogmaals het bewijs. Of er al dan niet slachtoffers waren weten we niet, maar dat er een massa volk aanwezig was wel!

Deze week werd onze huisbaas 60(Lucien)! Wie de blog wat volgt weet dat het hier een speciale leeftijd is. Ik vertrok om te sporten en twee uurtjes later kwam ik thuis en het huis had een metamorfose ondergaan. Overal zitplaatsen, kaarsjes, ballonnen… Lucien heeft vier biologische kinderen en een vijftal kinderen die hij “grootbrengt” ( soort adoptiekind). Zij hebben het grote feest voor hem opgezet en wat voor een feest! Er was zelfs een brassbandje komen optreden. Heel leuke avond en veel mensen leren kennen.

Gisteren klopte er rond half elf ’s ochtends  iemand op mijn deur… Lucien: ”Pak je spullen we gaan vissen.” Direct mijn gerief klaargenomen en meegegaan op een zeer leuke trip. Eerst moesten we de boot in het water krijgen, door het lage tij moesten we hem door de modder richting rivier trekken. Heel benauwd, ik stond tot aan mijn borst in een soort drijfzand. Dan zijn we langs een eettent gepasseerd ( met de boot), aanmeren en roti eten. Vervolgens gaan vissen, wat dolfijnen gespot en gevist… Wat een dag. Op de terugweg nog een klapband, de trailer woog te veel. Het heeft ons een tweetal uurtjes gekost om hem te vervangen maar eind goed al goed, we zijn thuisgeraakt.

Mijn school neemt niet echt de paasvakantie, (we hebben van vrijdag tot woensdag vrij) maar ik denk dat ik enkele vrijafdagen van de VVOB ga toevoegen en op trip vertrek. We hebben al plannen en ik hoop deze te kunnen uitvoeren. Als het lukt gaan we Suriname heel leuk leren ontdekken!

Citaat van een leerkracht: “No meki bubu gi mi”

Deze week heb ik mijn eerste oudercontact gegeven. Qua ouders die aanwezig waren terug hetzelfde verhaal als verleden week, velen schrijven zich in, weinigen komen opdagen.  Het was de klas HRC (Horeca) en daar heb ik vier leerlingen die ik onder mijn hoede neem. Van de acht gegadigden waren de ouders van mijn vier leerlingen er bij. Waarschijnlijk omdat ze de “bakra” (buitenlander) eens wouden zien die hun zoon/dochter begeleidt. Weg van dat feit was ik toch een trotse mentor!

Alles wordt hier ook gevierd met taart. (verjaardag)

De organisatie die voor mijn stageplaats zorgde kwam deze week op een soort controle. Ze kwamen kijken hoe het ging, maakten een filmpje en zorgden dat er volgend jaar weer een stageplaats beschikbaar is. Alles ging/gaat goed en iedereen was/is tevreden, hier kan ik maar één woord aan koppelen: Ideaal!

De dag na het bezoek moesten we op het Progress-kantoor zijn om te bespreken wat mijn draagvlak ging zijn na de stage. Het was een interessante namiddag, er waren mensen die er nog maar een week zijn en anderen vertrekken over enkele dagen… De verhalen en ideeën die verteld werden waren de moeite waard.

Het meisje dat geopereerd was stelt het goed! Ze revalideert hier op de guesthouse verder en hopelijk kan ze binnen een week al terug de activiteiten mee oppikken.

5B, kennen jullie dit bandje nog ? Ik draag het nog steeds en zal dit blijven doen. En de juf niet te veel pesten hé ;)

“Mi sarie, bika mi de na afoe foe mi stage”