Het Surinaams reggae festival. Het eerste en het grootste in zijn soort met namen als Rita Marley, Beenie Man en Alpha Blondy. Iedereen keek hiernaar uit! De deuren gingen open om zes en de eerste band begon om acht. We zorgden er dus voor dat we er om kwart voor acht waren. Een ticketje koste 75 SRD en een drankje daar 10 SRD, dat is een kleine 20 euro voor de entree en 2,5 euro per drankje… “Werchterprijzen?!” was onze eerste reactie, welke Surinamer kan dit nou betalen? Schandalig! Na een uur nog geen enkele band gezien te hebben besloten we ons licht eens te gaan opsteken bij de organisatie. “De eerste band begint pas om tien uur”, zeiden ze (Surinaams geregeld dus). Geen probleem, ons plan is om eventjes naar buiten te gaan, iets gaan eten en terugkomen. Bij het naar buiten stappen werden we tegengehouden, we mochten niet naar buiten: “Wanneer u naar buiten gaat moet u opnieuw een ticketje kopen om binnen te geraken.” “Geef me gewoon een stempel?” “Meneer u heeft een kaartje gekocht, u blijft hier!” We zijn dan maar daar gebleven. Maar wat een feest, iedereen aan het dansen, zelfs de cameramannen. Van die duizenden mensen aanwezig moest ik zoeken naar iemand die niet danste. Zelfs mensen met een mobiliteitsprobleem waren aan het dansen op hun stoel… Prachtig!

‘De Schakel’ is de basketploeg waar ik bij speel. Momenteel staan ze aan de leiding in de eerste nationale van de competitie. We gingen zondag met zen allen eens een match meepikken (had ik de mannen beloofd). We waren de enige “ Bakra’s” in de zaal, het was blijkbaar een evenement waar toeristen geen interesse in hebben. Wat een match, de hele tijd stond de Schakel tien punten voor en de laatste acht seconden twee achter. Maar geen nood, de Schakel scoorde nog een threepoint buzzerbeater. Het publiek werd gek, de supporters van de tegenstanders zouden zo het plein oplopen om de scheidsrechter te molesteren. Nog nooit een publiek zo zien meeleven met een match.

Op stage is mijn werk nu wat in zijn proefperiode. De dingen die gemaakt en vernieuwd zijn, worden nu getest op een nieuwe klas. Tot nu toe gaat alles prima en kan iedereen zich vinden in de nieuwe werkmethode.

De komende week staan weer heel wat toffe dingen te gebeuren.

Mo taigi ete!